कविता लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
कविता लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

शुक्रवार, ३० मार्च, २०१२

नव्या वर्साच्या पयल्या किरणा..

नव्या वर्साच्या पयल्या किरणा..
मागता तुका एकुच मागणे
तुज्या आंगच्या रंगावरी
सोबीत जांवचे सगळ्यांचे "जगणे"

सगळ्यांची मती शुद्ध जावची
म्हज्या भुयेची कीर्ती दिगंतरान जावची
आवयची म्हज्या पोखरण थामची
पाचव्या शालवान आवय म्हजी हासची.

आयज जाता त्या फायद्याखातीर , फुडार इबाडु नजो
गोंयकारा तुज्या पावला-पावलार पेरलेलो आसा उजो.
सारके येंवजुन फुडाराचे, आयज पावल उखल
आयच्या तुज्या निर्णयान पिडग्यांचो सत्यानाश नासो.
--प्रीमो

गुरुवार, २१ एप्रिल, २०११

काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता ....

उंहुंहुं उहुं हुं उंहुंहुं उहुं हुं
काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
इंगा ना , तिंगा ना, तुजाचकोडेन चलता

काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
इंगा ना , तिंगा ना, तुजाचकोडेन चलता
उंहुंहुं , ए हेहे , आहाहा ओहोहो


थोड्याच वेळान हें कितें जालें
नजरो मेळतकच , खंय शेणलें

थोड्याच वेळान हें कितें जालें
नजरो मेळतकच , खंय शेणलें

गर्दीन आसातें थंय ते लोकांच्या
आनी कितलो एकुलयो हांव फेस्तान मोगाच्या

काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
इंगा ना , तिंगा ना, तुजाचकोडेन चलता


उंहुंहुं , ए हेहे , आहाहा ओहोहो

कॉमेस जाली काणी म्हजी
माज्या काळजान आयकूना गजाल माजी

कॉमेस जाली काणी म्हजी
माज्या काळजान आयकूना गजाल माजी

शीम पार करुन गेलें
आपुणुय बेजार जालें आनी म्हाकाय करुन गेलें

काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
काळीज कित्याक हे माजे बोबाट मारता
इंगा ना , तिंगा ना, तुजाचकोडेन चलता


वळकलें खंचे गाणे गुणगुणतां हांव ? वळखले जाल्यार सागांत पळोवया :)

शनिवार, २५ सप्टेंबर, २०१०

मी

स्वत:तच गुंतलेली मी
स्वतःलाच शोधणारी मी
क्षणा़क्षणाला नवीन शोधाने
अधिकच व्याकूळ मी...
...नाही आवडत त्यांना हे असे....
म्हण्तात एकुलकोंडी मी...
माणुसघाणी मी
हे ऐकुन , पुन्हा माझ्यातच हरवलेली वेडी मी.....
चाललाय माझा प्रयत्न स्वतःला ओळखण्याचा .....
कळत असूनही अजाण, मूर्ख मी.....
-- (प्रीतमोहर/प्रीमो)

रविवार, ११ जुलै, २०१०

देवा तु चुकलास....

देवा तू चुकलास....

माणसाला बनवताना मन का दिलेस?

सगळं साठवण्याची  कुवत का दिलीस?

टोचत रे खूप आत्ता.....सहन होत नाही

मन दिलेस ते दिलेस.....भावना ही दिल्यास

आत्ता लहान सहान गोष्टींतले...हेतू कळतात...

न कळते तर बरं झालं असतं....

आता केलीस ती चूक केलीस

पुन्हा मात्र चुकू नकोस.....

माणसासारखा बनू नकोस....


माणूस काय...... मुखवटाधारी

काय खरे काय खोटे कैसे समजावे म्या पामरी

मला वाटत तुला सुद्धा प्रश्न पडत असेल कधीतरी ,

की ज्याला निर्मिला  मी ,तो मानव आहे का 'तोच ' तरी?

पुढच्या वेळेला सृष्टी निर्मिताना हे सार लक्षात ठेव....

काहीच  innovative  नाही जमल तर मन , भावना , हे "parts " manufacture  करताना असले फौल्ट्स बाजुला ठेव....



 एका चेहर्‍यावर दुसरा चेहरा.....हे सगळ मला नवीनच होत
जेव्हा कळल तेव्हा "नात्या"वर विश्वास ठेवण कठीण होत
सरडा सुद्धा इतक्या चटचट रंग नसेल बदलत
जितका सत्वर तुझा हा मुखवटाधारी असतो बदलत.....
विश्वासावरचा विश्वास उडून गेलाय
तितक्यात कोणीतरी बोलल, तो ना ,कधीचाच मरुन गेलाय.....
प्रत्येक नात्यातला स्वार्थ मज भासे
आणि मग म्हणते....
देवा तु चुकलास......


अगदी काल - परवा पर्यंत 'तो' कित्ती गोड वागत होता....
आणि आज....
आज सगळे 'संदर्भ ' उलते भासतात....
जीवाला जीव देईन जिथे तुझा जीव घेईन बनत......
काय उरला रे " त्या " माया-ममतेला अर्थ?
हे अस सगळ आता सोसवत नाही
दुसरा भोगतो ते ही पहावत नाही...
आणि मग म्हणते....
देवा तु चुकलास......